kwiat kasztanowca do picia
Kasztanowiec (Aesculus) to drzewo, które należy do rodziny mydleńcowatych. Jego środowiskiem naturalnym jest Europa, Ameryka Północna oraz wschodnia część Azji. Obecnie znanych jest 25 gatunków kasztanowca, z czego w Polsce najczęściej spotyka się kasztanowca zwyczajnego (Aesculus hippocastanum).
Kasztanowiec pospolity - uprawa. Najważniejszym czynnikiem w uprawie kasztanowca jest lokalizacja. Uprawa kasztanowca zwyczajnego udaje się w miejscach dobrze nasłonecznionych i na przepuszczalnej, wilgotnej, bogatej w próchnicę i lekko zasadowej glebie. Drzewa te słabo znoszą suszę, są za to odporne na miejskie zanieczyszczenia.
Wyciąg z kasztanowca to jeden z najczęściej stosowanych preparatów medycyny naturalnej. W aptekach można nabyć bez recepty środki z wyciągiem z kasztanowca, które są często zalecane przez lekarzy w przypadku żylaków. Ekstrakt z owoców kasztanowca zawiera w swoim składzie m.in. flawonoidy, garbniki, kumaryny i karotenoidy. Uznaje się jednak, że najważniejszym ich składnikiem
Zioła na infekcje dróg moczowych i nerek. Zioła stosowane na infekcje dróg moczowych i nerek to przede wszystkim: mącznica lekarska, borówka brusznica, wrzos zwyczajny, bez czarny, żurawina (może być stosowana w ciąży), lubczyk ogrodowy, pietruszka zwyczajna, brzoza brodawkowata, jałowiec pospolity. Działanie tych ziół polega na
Kasztanowiec późno do mnie przyszedł, bo niestety nie mam go u siebie dużo. Zaledwie jedno drzewo i korzeniowe odrosty. Niezwykle piękny i ciepły kwiecień zachęcił mnie do zauważenia w końcu jego pąków. I już na zawsze pewnie kasztanowiec zostanie we mnie. Moje myśli krążą wokół tego drzewa, patrzę się na niego na moich spacerach. No
Kasztanowiec zwyczajny to drzewo występujące niemalże w całej Europie. Należy do rodziny mydleńcowatych i może osiągnąć nawet do 40 m wysokości. Prawie wszystkie części kasztanowca są wykorzystywane przez medycynę naturalną i estetyczną: nasiona, owoce, kwiaty (wyłącznie te białe), liście i kora - są one źródłem między innymi flawonoidów, garbników, fenolokwasów
restoran yg menyajikan aneka masakan di gerai. Kasztanowiec zwyczajny, pospolity, biały (Aesculus hippocastanum) należy do rodziny mydleńcowatych (Sapindaceae). W środowisku naturalnym występował pierwotnie na Półwyspie Bałkańskim. Obecnie jest uprawiany na wielu kontynentach i łatwo dziczeje. To okazałe drzewo o rozłożystej, regularnej, kopulastej i gęstej koronie osiągające 20-25 m wysokości. Pień jest masywny i prosty, a najniższe konary bywają bardzo grube. Kora drzewa u młodych drzew jest gładka i jasno-brunatna, a później robi się szaro-czerwona i ciemna, mocno spękana w duże "płytki". Kasztanowce wytwarzają wyjątkowo duże pąki do 3 cm długości i 1,5 szerokości (największe ze wszystkich drzew europejskich!). Na wiosnę, przed rozwinięciem się z nich liści stają się lepkie. Wytwarza duże, dłoniastozłożone liście, złożone z 5-7 listków. Jesienią przebarwiają się na żółto. Kasztanowiec kwitnie od maja do czerwca. Kwiaty są bardzo liczne, zebrane wiechowate kwiatostany, które dorastają do ok. 30 cm – mają białą lub kremową barwę. Warto wiedzieć, że tylko kwiaty o żółtych plamkach wydzielają nektar. Owocuje od września do października. Owocem jest znany nam dobrze kasztan osłonięty kolczastą torebką. Wymagania i uprawa Kasztanowiec zaleca się uprawiać na stanowisku słonecznych, chociaż znosi także częściowe zacienienie. Preferuje gleby przepuszczalne, żyzne, zasobne w składniki pokarmowe – wtedy optymalnie rozwija się i jest odporniejszy na choroby oraz szkodniki. Gatunek jest mrozoodporny – jedynie młode okazy powinno się osłaniać. Dobrze znosi zanieczyszczenia powietrza. Roślinę warto podlewać w czasie susz – źle znosi niedobór wody. Na mniej zasobnych glebach, np. z dużą ilością frakcji piasku, zaleca się stosować nawozy organiczne. Drzewo można rozmnażać przez wysiew nasion lub szczepienie, na potrzeby przydomowego ogrodu lepiej opłaca się jednak kupić gotowe sadzonki. Problemem w uprawie jest szrotówek kasztanowcowiaczek i choroby grzybowe. Należy prowadzić więc profilaktyczne działania ochronne (preparaty ekologiczne, gnojówki, itp.). Zastosowanie Kasztanowiec ze względu na osiągane rozmiary powinno się sadzić w dużych ogrodach oraz parkach. Może rosnąć pojedynczo jako wyeksponowany soliter lub w grupie tworząc aleje. Warto pamiętać, że z reguły pod kasztanowcem rośliny nie radzą sobie zbyt dobrze, ponieważ drzewo to daje wyjątkowo dużo cienia. Takie miejsce można natomiast zagospodarować wysypując korę, budując mini-taras lub ustawiając ławkę. Kasztanowce pełnią ważną rolę ekologiczną – dają pokarm ssakom leśnym, np. sarnom i jeleniom. Dla człowieka owoce są niejadalne. Drzewo znajduje zastosowanie także w ziołolecznictwie. Najbardziej znanymi substancjami pozyskiwanymi z kasztanowca zwyczajnego są – escyna (mieszanina saponin pozyskiwana z nasion) i eskulina (kumaryna izolowana z kory). Nalewka z kwiatów kasztanowca była uważana za afrodyzjak. Ciekawostki Kasztanowiec przywędrował do Europy w w XVI i XVII wieku, w czasie ekspansji tureckiej. Przez swoje charakterystyczne nasiona bywa mylnie nazywany kasztanem, dlatego często dochodzi do pomyłek z innym drzewem – kasztanem jadalnym (Castanea sativa). Tekst: Katarzyna Jeziorska, zdjęcia: Mabel Amber, _Alicja_, Couleur, Karen Arnold/Pixabay
Szarym gościńcem jesień chodzi W progi chat wstępuje Kasztany chłopakom przynosi Za gościnę szczodrze dziękuję… Władysław Koczot „Jesień na wsi” Moje zbiory 😆 Kasztanowiec miał różnorodne zastosowania w polskiej kulturze ludowej praktyczne, obrzędowe i lecznicze. Z gałązek i kory chłopcy robili prymitywne instrumenty muzyczne, z liści natomiast strzelali. Twarde drewno kasztanowca wykorzystywane było i nadal jest, do produkcji mebli oraz beczek do przechowywania wina. Kora kasztanowca wykorzystywana bywa do garbowania skór, a także do barwienia bawełny. W wigilię Zielonych Świątek gałęzie z białymi, pięknie pachnącymi kwiatami służyły do przystrojenia domu i podwórza. Kasztany pełniły także funkcję dekoracyjną, zdobiono nimi groby. Z brązowych kulek pozyskiwano barwnik do farbowania przędziwa i jajek na Wielkanoc, robiono z nich klej, lep na ptaki oraz proszek do prania. Dorośli palili kasztanami w piecu, dzieci natomiast z radością je zbierały i robiły z nich różniste zabawki. Kasztany stosowano również w ludowym lecznictwie, od zawsze wierzono, że noszenie ich przy sobie zapewnia długie, zdrowe życie. Ryc.: Kasztan. Akwaforta, 1927. Wanda Korzeniowska (1883-1935) W okolicach Zamościa ognisko palone „pod jesień, kiedy już wszystkie zboża sprzątnięte zostały, i kiedy ostatki wykopują kartofli […], odprawiają: sobótki”, do upalonego popiołu i piasku zagrzebywano kasztany (lub orzechy) – „rozprażone jądro, rozsadzając skorupę i strzelając jak z pistoletu, rozrzuca węgle i popiół na różne strony, a stąd obecni układają rozmaite wróżby swych przyszłości” Kasztanowiec rodzaj drzew, rzadziej krzewów należących do kasztanowatych (Hippocastanaceae). Obejmuje ok. 25 gatunków pochodzących z południowo-wschodniej Europy, Ameryki Północnej oraz Azji wschodniej. W Polsce wszystkie uprawiane gatunki są introdukowane przez człowieka. Kasztanowiec biały nazwany „Benedyktem”, najokazalszy w Polsce i jeden z najokazalszych w Europie liczący ponad 250 lat Pomnik Przyrody. Rośnie w Lubiniu w Wielkopolsce, przed wejściem do kościoła, stanowiąc naturalną bramę do świątyni. Ma obwód ok. 5,4 m, wysokość 25 m. Wiele gatunków jest traktowanych jako rośliny ozdobne i są sadzone jako drzewa parkowe, alejowe oraz w przypadku nasadzeń przydrożnych. Mimo pewnej kłopotliwości, związanej z dosyć silnym zaśmiecaniem otoczenia liśćmi oraz torebkami nasiennymi, a także nasionami kasztanowce są wciąż jeszcze popularne. W lecznictwie zwierząt kiedy koń, gdy miał kolki był przeganiany, aż się spocił, następnie zaś pojony odwarem z kasztanów wymoczonych w spirytusie. Przy katarze bojarzy międzyrzeccy zażywali mąkę ze środka kasztana, przy febrze lud krakowski radził kasztany obrać z łupiny, ususzyć, zetrzeć i po dwudziestu czterech godzinach moczenia w wódce – wypić. Koklusz u dzieci Lasowiacy leczyli, dając im do zjedzenia mączkę z kasztana zmieszaną z mlekiem. Przy żylakach stosowano kompres z nalewki z pokrojonych kasztanów, a „owoc w wódce przeciw bólom brzucha”. Gdy bolały zęby, noszono trzy kasztany na szyi, radzono zetrzeć kasztany na proszek, namoczyć je w spirytusie i tę wilgotną masę przykładać na dziąsła. Lasowiacy zaś płukali usta odwarem z kasztanów. Kasztanowiec zwyczajny (Aesculus hippocastanum) Na terenie Polski spotkać można wiele gatunków kasztanowca. Są to: kasztanowiec czerwony, kasztanowiec drobnokwiatowy, kasztanowiec francuski, kasztanowiec gładki, kasztanowiec japoński, kasztanowiec krwisty, kasztanowiec żółty. Jako zadomowiony antropofit najczęściej występuje kasztanowiec zwyczajny. Jego uprawę w Europie rozpoczęto w 1576 roku w ogrodach cesarza Maksymiliana II po sprowadzeniu ze Stambułu. Pod koniec XVI wieku pierwsze osobniki tej rośliny zostały przywiezione do Polski z Austrii. Za ciekawostkę należy uznać fakt, że aż do XIX wieku rozpowszechniona była niepoprawna opinia o pochodzeniu kasztanowca zwyczajnego z Indii. Z drzewa kasztanowca zwyczajnego do celów leczniczych pozyskiwana jest kora – Cortex, owoc – Fructus, nasienie – Semen, kwiat – Flos, liść – Folium, pączek – Gemmae oraz gałązki – Turio Hippocastani. Nasiona są bogate w skrobię i bywają zjadane przez zwierzęta łowne, np. jelenie, sarny i dziki. OPIS Drzewo często spotykane osiąga do 20 m wysokości o kopulastej koronie. Liście duże, dłoniaste, o 5-7 palczastych, klinowato odwrotnie jajowatych listkach. Kwiatostany wiechowate, duże, wyprostowane; kwiaty obu- lub rozdzielnopłciowe, grzebieciste. Kielich 5-dzielny; korona złożona z 4-5 białych płatków z żółtą lub czerwoną plamą; pręcików 7; słupek 1; owoc – duża, kulista, kolczasta, zielona torebka z 1-3 dużymi, brązowymi nasionami o kremowym lub białym miąższu i gorzkim smaku. Rącznik kasztanowiec czerwony (Ricinus Communis) WŁAŚCIWOŚCI Wszystkie surowce zawierają flawonoidy, glikozydy kumarynowe (eskulinę, fraxynę), saponiny (w owocach do 26%). Kwiaty zasobne są w rutynę, astragalinę, garbniki (do 3%), sole mineralne, kwasy i karotenoidy. Liście zawierają bardzo dużo witaminy K, kwas foliowy, rutynę i witaminę C. Kora oraz pączki zasobne są w żywicę, alantoinę, garbniki; posiadają też czysty kwas alantoinowy. Escyna zawarta w nasionach ma właściwości przeciwwysiękowe, przeciwobrzękowe, przeciwzakrzepowe, przeciwzapalne i wzmacniające odporność naczyń krwionośnych. Podobne właściwości posiadają kwiaty i kora (eskulina, fraxyna). Usprawniają krążenie krwi w skórze oraz w mózgu i kończynach. Liście działają żółciopędnie, moczopędnie, przeciwzapalnie, przeciwobrzękowo; uszczelniają i wzmacniają naczyńka krwionośne, zwiększają krzepliwość krwi, zapobiegają powstawaniu krwotoków i krwawych wylewów podskórnych, hamują krwawienia parenchymatyczne (miąższowe); likwidują krwotoki maciczne i upławy. Regulują wypróżnienia, zwiększają apetyt, wzmagają wydzielanie śliny i soku żołądkowego, trzustkowego oraz jelitowego. Pączki zaleca się stosować przy nieżytach układu oddechowego, kaszlu i przeziębieniu. Kora, gałązki i pączki działają kojąco, przyśpieszają gojenie się ran oraz innych uszkodzeń naskórka. Aleja kasztanowa Grodowiec MAGIA W máju, kiedy so jesce zielone, zbiyrać i do okowitu namocyć i to okropnie ze dobre, kie łómie w kościak. Ty kaśtany; Na rojmatyka to sȯm dobre kasztȯny mielȯne, moczȯne we spiritusie. Na kaśtanach lezeli, ze to od rełumatyzmu. Z tego jądra kaśtana prosek robiom do prania, dawniej także poluło sie kasztany w piecu, ale i szczylał. „Od zła wszelkiego ochroń nas kasztanie!” Pierwsze, co zrobił Stefan Batory, kiedy objął tron w Polsce, to zatrudnił włoskiego architekta zieleni Lorenzo Bozetho i kazał wokół swojej siedziby w Łobzowie zasadzić „stroyne kaśtańce”. Że były piękne – to jedno, ale druga rzecz – miały chronić przed złymi mocami. Kasztanowiec jest związany z żywiołem ognia, jest symbolem mądrości, płodności, długowieczności i doświadczenia. Kasztanom przypisuje się niezwykłe właściwości metafizyczne. Już w średniowieczu używano ich jako amuletów chroniących przed złymi siłami. W XVI-wiecznej Polsce wierzono, że owoce kasztanowca mogą wyciągać choroby poprzez przyjmowanie na siebie negatywnej energii. Kiedy chciano ulżyć komuś w chorobie i innych cierpieniach, wkładano nieparzystą liczbę kasztanów do ceramicznego naczynia i stawiano je przy łóżku. Podczas święta zmarłych zostawiano je na stole w domu z nadzieją, że pożywią się nimi dusze tych, którzy odeszli. Owoce kasztanowca działają na zasadzie naturalnego odpromiennika. Udowodnione zostało, że kasztanowce do swojego rozwoju są zmuszone czerpać pierwiastki promieniotwórcze znajdujące się w glebie. Dzięki temu zabiegowi, brązowe owoce posiadają tak niesamowitą energię. A zawarte w ziemi pierwiastki przesyłają swojemu właścicielowi. Jednak, musimy wiedzieć, że ich moc szybko się wyczerpuje, zdolności neutralizujące zachowują do czterech tygodni. Po upływie tego okresu należy zastąpić je po prostu nowymi. Kiedy zostanie napełniony złowieszczą energią i dalej pozostaje w tym samy miejscu, zaczyna oddawać z podwójnie działającą siłą to co zebrał. Mają bardzo silne działanie energetyczne i pochłaniają szkodliwe promieniowanie, dwa kasztany albo kasztanowego ludzika warto trzymać przy komputerze czy telewizorze. Kasztany skupiają energię niczym anteny, dzięki czemu czujemy się w ich otoczeniu wyjątkowo zmotywowani, energiczni radośni. Ale uwaga: działa to jedynie wtedy, kiedy użyjemy jeden lub dwa kasztany, nie więcej! Kasztany wkładane pod siennik albo do powłoczek pościeli miały koić bóle stawów i kości ponieważ działają kojąco na reumatyzm i niwelują bóle z nim związane. Moja babcia zawsze to robiła, pamiętaj jednak aby koniecznie co 4 – 5 tygodni wymienić je na nowe. Garść suchych i pokruszonych liści kasztanowca (można je zrywać do końca października) włóż do miedzianego lub aluminiowego naczynia i podpal. Dymem okadź mieszkanie. Pomoże ci to w rozwijaniu sił twórczych, własnej indywidualności i wyzbyciu się złych przyzwyczajeń. Ususzone kwiaty kasztanowca rozsypane w sypialni wzmacniają miłość i przywiązanie partnerów. Kwiaty, liści lub owoce kasztanowca trzymana na biurku pobudza procesy intelektualne. Jeden owoc kasztana zawiń w banknot i włóż do woreczka. Noś go przy sobie w kieszeni lub torebce. To bardzo dobry sposób na przyciągnięcie pieniędzy, przy okazji będzie cię chronił przed nieszczęściem. Naszyjnik z kasztanów zawieś nad wejściem do domu, będą Cię ochraniać przed złą energią i bronić dostępu siłom nieczystym. Chrabąszcz kasztanowy (Melolontha hippocastani) chrząszcz z rodziny poświętnikowatych, bardzo podobny do chrabąszcza majowego. Pojawia się w maju lub w końcu kwietnia i przystępuje do żeru uzupełniającego żywi się liśćmi różnych drzew liściastych. ZBIÓR, SUSZENIE LIŚCIE zbiera się w początkach lub w czasie kwitnienia, suszy się w temperaturze do 40o C., najlepiej w przewiewnym ciemnym miejscu bez dostępu do światła. KWIATOSTANY w trakcie kwitnienia łącznie z liśćmi i dolnym odcinkiem gałązki, suszymy jak liście. UWAGA! Kwiatostany oraz liście należy przechowywać w światłoszczelnych opakowaniach i suszyć w ciemnym miejscu gdyż zawarte w niej fitochinony są bardzo wrażliwe na światło. NASIONA jesienią kiedy opadną na ziemię. KOROWINĘ od lutego do kwietnia. Nasiona i korę suszymy w temperaturze 60 stopni C. NAPAR Z PĄCZKÓW 1 łyżkę rozdrobnionych świeżych lub suchych pączków zalać 1 szklanką wrzącej wody. Parzyć 15 minut, przecedzić. Można osłodzić miodem. Pić 2 razy dziennie po 1 szklance przez 2-3 tygodnie. W przypadku stanów zapalnych układu oddechowego: 0,5 szklanki naparu z miodem 4 razy dziennie przez 1-2 tygodnie. ODWAR 1 łyżkę zmielonych pędów lub kory zalać 1 szklanka wody, gotować 5 minut (do barwienia i wzmacniania włosów: 20-30 minut), odstawić na 20 minut, przecedzić. Uzupełnić brakującą ilość wody. Pić 3-4 razy dziennie po 0,5 szklanki przez 1-6 miesięcy. Po 1-2 miesiącach zrobić przerwę w kuracji na 1-2 tygodnie, po czym leczenie kontynuować. Okłady (gaza, pieluchy namoczone w odwarze, waciki) nakładać na chore miejsca (w tym oczy) na 30-45 minut; stosować co 6 godzin. MACERAT 2 łyżki świeżych lub suchych liści zalać 250 ml. przegotowanej wody o temp. pokojowej, przykryć i odstawić na 6-8 godzin w ciemne miejsce, przecedzić. Zażywać 4-6 razy dziennie po 100 ml; dzieci ważące 4-5 kg -5,7 ml, 6-7 kg – 8,5 ml, 8-9 ml – 11,4 ml, 10-11 kg – 14 ml, 15-20 kg -21 ml, 25-30 kg – 35 ml, 35-40 kg – 50 ml, 45-50 kg – 64 ml, 3-4 razy dz.; w ostrych stanach dawkę zwiększyć o 50%. NALEWKA KASZTANOWA 0,5 szklanki suchych liści, kwiatów, pąków, kory (gałązek) lub nasion zalać 400 ml wódki; wytrawiać 14 dni; przefiltrować. Nalewkę z nasion zażywać 3 razy dz. po pół łyżeczki (przedawkowanie powoduje nudności i gwałtowne wymioty; dotyczy to również intraktu kupionego w sklepie, DR. Różański proponuje na wszelki wypadek zażyć po nalewce 0,5 łyżeczki kropli miętowych). NALEWKA Z KASZTANÓW 20 dojrzałych kasztanów, zalewamy 150 ml. wody destylowanej i 0,5 litra spirytusu. Odstawiamy w zamkniętym naczyniu na 30 dni, od czasu do czasu wstrząsając słojem. Filtrujemy, przechowujemy w chłodnym miejscu, w ciemnych butelkach, zażywamy 3 razy dziennie przed posiłkiem po 5 kropli w kieliszku wody. INTRAKT 0,5 szklanki świeżych nasion, kwiatów, kory, pączków lub liści zalać 400 ml gorącego alkoholu 40% gorącego wina, wytrawiać 10 dni, przefiltrować. Zażywać jak nalewkę. PROSZEK I MIÓD przepis DR. H. RÓŻAŃSKI Suche liście lub kwiaty, można również korę zmielić w młynku, do kawy na drobny proszek. Zażywać 3 razy dz. po 1 łyżeczce sproszkowanych liści i kwiatów lub po pół łyżeczki sproszkowanej kory, należy popić minimum jedną szklanką wody. Z proszku możemy przygotować miód w tym celu na każdą 1 łyżeczkę proszku dodajemy 1 łyżkę miodu i 10 kropli gliceryny lub alkoholu (należy dodać, że gliceryna to też alkohol lecz trójwodorotlenowy, zatem sztucznie tę nazwę oddzielam dla jasności), mieszamy. – Miód zażywa się 3 razy dz. po 1 łyżce (liście i kwiaty) lub po pół łyżki (kora). HERBATKA Z KWIATÓW 2 łyżki kwiatów kasztanowca, zalewamy 200 ml. gorącej wody, parzymy 20 minut, przecedzamy. Herbatkę polecam przy przeziębieniu, chorobach reumatycznych oraz obfitych miesiączkach. Dawniej podawano ją również przy kokluszu i leczono nią biegunki. MASECZKA 2 łyżki sproszkowanych kasztanów wymieszać z niewielką ilością wody i nałożyć na twarz. Pozostawić na 15 – 20 minut. KĄPIEL POBUDZAJĄCA KRĄŻENIE 2 łyżki sproszkowanych kasztanów zalewamy 1 litrem wody, pozostawiamy na cały dzień, wieczorem zagotowujemy i dodajemy do kąpieli. Kąpiel powinna trwać od 20 do 30 minut. PŁYN DO NACZYŃ 1 kg. świeżych kasztanów rozbitych na mniejsze części, doprowadzamy do wrzenia w 8 litrach wody. Gotujemy na małym ogniu od 1,5 do 2 godzin, pozostawiamy do przestudzenia, przecedzamy. Przelewamy do butelek i dodajemy po 4 – 5 kropli na każdy litr wody olejku eterycznego, według upodobań (mięta, cytryna, lawenda itp.). Przechowujemy w chłodnym miejscu. Jeśli chcemy jeszcze raz wykorzystać pozostałe kasztany po przygotowaniu płynu, możemy z nich wykonać pastę do mycia rąk, czy do czyszczenia należy wtedy kasztany obrać z ciemnej skórki, jeszcze raz zagotować przez około 15 minut w 3 litrach i zmiksować. MYDŁO WIKINGÓW 10 świeżych kasztanów obrać z łupin i rudej skórki, zalać szklanką wody destylowanej, zblendować na gładką masę. Gotować na wolnym ogniu 3 minuty mieszając. Odstawić do przestudzenia. Przechowywać w lodówce 7 dni. Można dodać kilka kropli ulubionego olejku eterycznego. kasztanowe ludki 😆 PASTA DO CZYSZCZENIA I DO PRANIA 20 kasztanów kroimy, obieramy ze skórki, zalewamy 0,5 lita wody i gotujemy na małym ogniu około 20 min, aż będą miękkie, a woda częściowo odparuje. Miksujemy, przekładamy do słoiczków lub pojemniczków. Przechowujemy w lodówce lub chłodnym miejscu. KASZTANY PIORĄCE Kilka sztuk obranych z brązowej skorupki kasztanów, kroimy na ćwiartki i umieszczamy w specjalnym woreczku do prania lub np. w zawiązanej skarpetce, a następnie w bębnie pralki. Do prania białych ubrań, by zapobiec ich szarzeniu, można dodać też łyżkę sody oczyszczonej. Jeśli nasze pranie jest mieszane, nie martw się saponiny nie uwalniają kolorów z tkanin. Nic nie zafarbuje. Specyficzny zapach kasztanów dość szybko się ulatnia, jednak jeśli chcesz aby twoje pranie pachniało przyjemnie wystarczy do pojemniczka na płyn do płukania dodać kilka kropli ulubionego olejku eterycznego rozcieńczonego z wodą. Więcej przepisów z kwiatów kasztanowca znajdziecie w moim wpisie 👇 Pomimo swoich wielu zalet, owoce kasztanowca nie nadają się do spożycia. Zjedzenie kasztana może zaszkodzić, a nawet zatruć. Natomiast owoce kasztanowca jadalnego są przysmakiem w wielu krajach. Chociaż obie nazwy praktycznie niczym się nie różnią, za to liście i brązowe owoce obydwóch drzew już tak. Pozdrawiam z miłością Dziewanna. UWAGA! Nie jestem lekarzem, jestem tylko skromną szamanką, nie musisz się ze mną zgadzać, a ja nie odpowiadam za złe zastosowanie lub zrozumienie wyżej wymienionych porad. Służą one wyłącznie w celach informacyjnych. Wszelkie kuracje lecznicze należy skonsultować z lekarzem. Albo lepiej z dobrym naturopatą. Picie nalewek i odwarów z kasztanowca jest niewskazane w przypadku ciąży, a także ostrej niewydolności nerek. Źródła: Korzystałam z wiedzy i zapisków własnych oraz książek: Witold Poprzęcki „Ziołolecznictwo”, Czesław Andrzej Klimuszko „Ziołolecznictwo” „Święte zioła poleskich znachorek” Alicja Chrzanowska zdj. kasztanowych ludków ze strony”Praca dla mamy” zdj. korale z kasztanów ze strony „Kobieta zawód Pl.”
Kasztanowiec kojarzy nam się przede wszystkim z jesiennymi spacerami i zbieraniem kasztanów, których później używamy do stworzenia oryginalnych ludzików czy zwierzątek. Z pewnością też wiele osób słyszało o pieczonych kasztanach z ogniska. Rzadko jednak zdajemy sobie sprawę z tego, że kasztanowiec ma również właściwości lecznicze i jest stosowany również w kosmetyce. Kasztanowiec zwyczajny Mimo że rodzina kasztanowców obejmuje kilkadziesiąt różnych gatunków, tak naprawdę w ziołolecznictwie używany jest jedynie kasztanowiec zwyczajny. Wydawałoby się, że kasztany są tak popularne w Polsce, że tu mają swoje korzenie, jednak drzewo to pochodzi z Grecji, południowej części Azji mniejszej oraz Iranu. Do Polski dotarło dopiero w XVI wieku i uprawiane jest jako drzewo ozdobne. Surowcem używanym w lecznictwie jest kora z młodych gałązek kasztanowca, która zbierana jest wiosną, a następnie suszona. W czerwcu zbierane i suszone są kwiaty, jednak najbardziej wartościową częścią tego drzewa są owoce zbierane już w lipcu. Czasami w ziołolecznictwie wykorzystywany jest także liść kasztanowca oraz jego nasiona. Owoce kasztanowca to bogactwo wielu leczniczych związków i minerałów. Wymienić tutaj można chociażby flawonoidy, garbniki, kumaryny czy karotenoidy. Jedną z cenniejszych substancji jest escyna, czyli mieszanina saponin. To właśnie one pomagają uszczelniać naczynia krwionośne i zapewniają im elastyczność. Wyciąg z kasztanowca stosowany jest dla usprawnienia przepływu krwi w naczyniach żylnych, co ma zapobiegać zastojom oraz zakrzepom. Właściwość ta wynika z zawartości escyny oraz flawonoidów, które opóźniają krzepnięcie krwi, zmniejszają jej lepkość i rozrzedzają ją. Nic więc dziwnego, że maść z kasztanowca to popularny środek w leczeniu zaburzeń krążenia żylnego kończyn dolnych i żylaków odbytu, a także w profilaktyce zakrzepowego zapalenia żył. Wyciąg z kasztanowca sprawdza się także w postaci okładów ze względu na swoje właściwości przeciwzapalne i łagodnie ściągające. Wówczas możemy przyspieszyć gojenie się wszelkich zmian pourazowych, takich jak: obrzęki, stłuczenia, zwichnięcia, zmiażdżenia czy łagodne oparzenia i odmrożenia. Okłady z naparów lub odwarów z kory, kwiatów albo liści poprawiają krążenie krwi w skórze, przyspieszają wchłanianie się krwiaków i zmniejszają obrzęki. Ze względu na właściwości przeciwbólowe okłady z kasztanowca mogą być wykorzystywane także w leczeniu bólu stawów i krzyża, a także w bólach ramion. Kasztanowiec polecany jest także osobom, które borykają się z dolegliwościami układu pokarmowego. Ze względu na właściwości rozkurczowe, przeciwzapalne oraz łagodnie zapierające, wynikające z zawartości garbników, owoce kasztanowca mogą być stosowane na zapalenia i nieżyt żołądka oraz jelit. Napar z kwiatów lub liści kasztanowca sprawdzi się doskonale w przypadku lekkiego zatrucia czy zaburzeń trawiennych. W medycynie ludowej kasztanowiec był także stosowany przy uporczywych biegunkach, czerwonkach, a także w przeszłości w leczeniu malarii. Do dziś niektórzy wierzą, że kasztan noszony w kieszeni lub trzymany w łóżku uchroni nas przed reumatyzmem, bólami głowy czy bólami w krzyżu. Kasztanowiec w przemyśle kosmetycznym Oczywiście również w kosmetyce najczęściej stosowane są owoce kasztanowca. Wykorzystuje się je w maseczkach, kremach, tonikach oraz innych specyfikach do cery naczynkowej. Dlaczego? Zawarta w nich escyna hamuje aktywność enzymów, które mają szkodliwe działanie na ścianki naczyń włosowatych. Po stosowaniu preparatów z kasztanowca ścianki naczyń są uszczelnione, bardziej elastyczne i odporne na rozszerzanie się oraz pękanie. Dzięki właściwościom ściągającym, preparaty z kasztanowca poprawiają napięcie skóry, dlatego mogą być również używane przez osoby z dojrzałą lub wiotczejącą cerą. Krem i maść z kasztanowca mogą być także stosowane przy zwalczaniu cellulitu. Nacierając się różnego rodzaju preparatami poprawiamy krążenie krwi w tkance podskórnej. Kasztanowiec pomaga nam się pozbyć wszelkich toksyn i likwiduje obrzęki, charakterystyczne dla cellulitu. Ponadto kasztanowiec wykorzystywany jest również w kremach oraz szamponach, ponieważ jego wyciąg zabezpiecza skórę i włosy przed szkodliwym działaniem promieni słonecznych. Żel z kasztanowcaprzynosi ulgę dla zmęczonych nóg wzmacnia naczynia krwionośneProdukt dostępny w sklepie internetowym Kasztanowiec w kuchni Kasztany często używane są również w kuchni, zwłaszcza do przygotowywania leczniczych win oraz nalewek. Niektórzy również lubują się w pieczonych kasztanach, jednak musimy pamiętać, że do tego potrzebna jest specjalna jadalna odmiana kasztanowca. Również dość popularne są herbatki z suszonych liści kasztanowca, która stosowane są czasem jako środek przeciwkaszlowy. Niektórzy stosują również kasztany w roli przyprawy na problemy trawienne. Wystarczy upiec w piekarniku kilkanaście kasztanów, a następnie utłuc je w moździerzu i zmielić. Tak przygotowany proszek może być dodawany do wielu potraw, a także po zmieszaniu z miodem – do słodzenia herbaty. Jeśli chcecie przygotować zdrową nalewkę, zapraszamy do zapoznania się z przepisem. Składniki: kilkanaście dojrzałych kasztanów garść suszonych kwiatów kasztanowca 4 szklanki wódki Rozgniatamy kwiaty kasztanowca i siekamy kasztany, a następnie wrzucamy je razem do dużego słoika (najlepiej 1,5 l). Dodajemy do nich wódki i odstawiamy na dwa tygodnie. Co kilka dni musimy potrząsnąć słoikiem, aby mikstura lepiej się wymieszała. Po tym czasie przecedzamy nalewkę przez gazę do szklanej butelki. Miksturę przechowujemy w ciemnym i chłodnym miejscu. Nalewka z kasztanów idealnie nadaje się na reumatyzm, oparzenia czy odmrożenia, a także stany zapalne żołądka czy jelit. Pomaga ona także w rozwolnieniach oraz hemoroidach. Nalewkę możemy pić po rozcieńczeniu z wodą. W przypadku problemów ze stawami, reumatyzmem itp. warto nacierać nią bolące miejsca. Przeciwwskazania w stosowaniu Pamiętajmy jednak, żeby wszystko stosować z umiarem. Nadmierne ilości przetworów z owoców kasztanowca mogą być przyczyną nudności i wymiotów. W żadnym wypadku nie powinniśmy spożywać surowych owoców, liści, kwiatów czy kory kasztanowca, bowiem zawierają one eskulinę, która jest substancją szkodliwą. Preparaty z kasztanowca nie są polecane kobietom w ciąży.
kwiat kasztanowca do picia
